Bij Jef in Den Hoorn

Soms duurt het even voor je een belofte inlost. 28 jaar geleden at ik voor het eerst bij Jef. Toen nog in Den Burg. Ik zei die avond tegen mijn tafelgenoten dat we hier echt een keer terug moesten komen. Dat werd bijna dertig jaar. Belachelijk lang, ik weet het. Inmiddels kookt Jef Schuur al jaren op sterrenniveau. De zaak is verhuisd naar een mooi pand in het kleine Den Hoorn en er zit nu ook een hotel aan vast. Tijd om die belofte eindelijk waar te maken.

We werden ontvangen op het terras. Daar kregen we meteen de amuses. Drie van de vier aan tafel drinken geen alcohol, en het team dacht direct mee over een bijpassend arrangement. Precies zoals het hoort. Mooi moment: tijdens de amuses kwam Jef zelf even langs om onze wensen en allergieën door te nemen. En de menukaart mag je meenemen. Persoonlijk, met de datum erop. Zo'n detail waar ik van hou.

De amuses zetten meteen de toon. Scheermessen uit de Noordzee, tomaat met karamel, een frisse doperwt met gezouten citroen en munt. Klein, maar allemaal raak. Achter het restaurant ligt een grote moestuin. Die mochten we na de amuses bekijken. Lokaler dan dit wordt het niet, en dat proef je terug op je bord.

Daarna gingen we naar binnen. Mooi ingericht, modern en chic. De leren stoelen zitten verrassend comfortabel, en comfort telt bij mij altijd zwaar mee. Op tafel klassiek linnen. Dat werkt.

Dan het menu, "Local meets Cosmopolitan". Groente uit eigen tuin met bonbons van Hollandse sla en een sap van rauwe tomaat en bergamot. Wulk met karnemelk, mierikswortel en wortel. Jonge schapenkaas met lamsbout en artisjok. Een verrassende "carpaccio van groente" met zeebaars en kokkels uit de Waddenzee. Texelse kaas met ui. En als klapper het mooiste van het Texels lam. Elk bord was tot in de puntjes bereid en mooi opgemaakt. En het belangrijkste: gewoon heel lekker.

Ook het drinken zat goed. Topwijnen, maar ook verrassend goede alcoholvrije opties. Wat ik knap vind, is dat ze durven. Een warme thee bij het hoofdgerecht bijvoorbeeld. Waarom niet. Niet alles viel goed: die ene kombucha bij een tussengerecht vonden we alle drie een misser. Maar eerlijk is eerlijk, dat hoort erbij als je dit soort dingen probeert. Liever een keuken met lef dan eentje op de automatische piloot.

We sloten af met rabarber, aardbei en een ijs van verveine. Fris en licht. Precies wat je wilt na zo'n menu.

Nog even eerlijk over de prijs. Zo'n 300 euro per persoon is een stevige rekening voor een zaak met één ster. Zeker omdat we niks bijzonders buiten het menu bestelden en de wijndrinker aan tafel maar een paar glazen nam. Maar voor wat je terugkrijgt, vond ik het het waard.

En nog een klein puntje. Jef zelf loopt er losjes maar netjes verzorgd bij. Jeans en sneakers, maar helemaal af. Die stijl mag wat mij betreft ook bij de bediening doorgevoerd worden. Op dit niveau maken juist die details het verschil.

Kortom: Bij Jef is een aanrader. Vier uur vlogen voorbij en we reden met een big smile terug over de dijk. En dit keer beloof ik het: het duurt geen 28 jaar voor ik terugkom.